तिमीले नजितेको युद्ध
मैले जित्नु छ
तिमीले नलेखेको इतिहास
मैले लेख्नु छ
अघोषित कर्फ्यु जस्तै
सडक मौन छ
आक्रोशका जुलुसहरु छैनन
तथापि शहर भयभीत छ ।

मलाई जुलुसको नेतृत्वकर्ता ठानी
वारेण्टेड लिस्टमा सूचीकृत गरिएको छ
रातो वर्णको
पाँच फिट अढाइ इन्च उचाइ भएको
मोटो शरीर
दायाँ गालामा कालो कोठी प्रष्टै देखिने
अन्दाजी पचास पचपन्न वर्षको लाग्ने भनी
प्रहरी मेरो हुलिया छोड्छ
म छद्म भेषमा
जासुस जस्तो
प्रहरी परिसरमै
आहोर दोहोर गर्छु ।

म मार्न मारिन प्रतिबद्ध भै
आन्दोलनमा गाँसिएको हुँ
मसँग थुप्रै असन्तुष्टिहरु छन्
असन्तुष्टिहरु व्यवस्थापन हुन नसकी
म पीडाले छट्पटिएर
मुक्त आकाशको खोजिमा
क्रान्ति यात्रामा सामेल छु ।

कथा जस्तो लाग्ने मेरो जीवन यात्रा
जीवन यात्रासँगै जन्मिएको क्रान्ति
प्रतिक्रान्ति विरुद्ध प्रतिकार गर्दै
पश्चगमनको भण्डाफोर गरी
अग्रगमनको चौतारीमा बसेर
म बाँसुरी बजाउँछु
अग्रगमन खुशीले नाचिदिन्छ
म बेजोडले ताली मार्छु ।

म निहत्था छु
मलाई गिरफ्तार गरौला
पाता कसौला
कोर्रा हानौला
म बक्ने छैन मेरो प्रतिबद्धता
बरु मृत्युवरण गरौँला
म हार स्वीकार्न तयार छैन
जितको नजिक पुगेर ।

– प्रकाशचन्द्र खतिवडा
सुन्दरहरैंचा –६, दुलारी, मोरङ
९८४२०७३५२५
[email protected]

[सम्पादकीय नोटः यस कविता हामीलाई ईमेल मार्फत् प्राप्त भएको र सम्बन्धित व्यक्तिकै आग्रहमा प्रकाशित गरिएको व्यहोरा अनुरोध छ ।]